من هم مثل هر کس دیگری توی زندگی خطاهایی کرده ام. احساس میکنم کارهای خوبم - اگر باشند- بسیار کمتر از خطاهایم هستند.
شاید توجیه باشد اما شاید بسیاری از خطاهای من از سر تنهایی بوده، از سر اینکه یادمان نداده بودند...از اسر اینکه همیشه آدمهایی هستند که منتظر میشوند منتظر میمیانند تا خطا کنی و آن وقت سر میرسند ...
میخوام همینجا از همه معذرت بخوام. اونهایی که آزرده خاطرشون کردم و خیلی خیلی دلم میخواد هر کی که آزردگی داره برام بنویسه تا اگه بتونم جبرانش کنم...
بازم ببخشید .
ولی بدونید بازای هر خطا بارها خودم رو سرزنش کرده ام ... بازای هر آدمی که از من به هر دلیلی رنجیده بیشتر سر در گریبان فرو بردم ...
شبتون بخیر.