زن ايراني: مرد يك كم كمتر كار كن من و بچت بهت تو خونه نياز داريم.

مرد : خوب آخه كارها رو كي انجام بده؟

زن ايراني: خوب جمعه ها هم كار كن !

----------------

مرد: زن آخه تو كه فقط تو خونه اي لااقل به اين بچه تربيت درست و ياد بده.

زن ايراني: بچه خودته به خودت رفته.

مرد: آخه بچه رو كه تو مي خواستي ميگفتي مي خوام ازت يادگاري داشته باشم!

زن ايراني: ديگه شد ديگه. من اينو بزور ازت گرفتم تو هم يه چيزي ازم بزور بگير.

-------------------

مرد: آخه زن يه خورده به خودت بيشتر برس.

زن ايراني: من همينيم كه هستم تازه بدترم ميشم نميخواي برو يه خوشگلترشو بگير.

-------------

زن ايراني: نميدوني من چقدر وقتي خسته از در ميايي تو دلم بحالت ميسوزه.

مرد: ميدونم عزيزم . كاش ميشد اين كسب و كارم و رو يكجا بفروشم و با سرمايه گذاري كه ديد كه نتيجه هم ميده يه زندگي راحت تري داشته باشيم.

زن ايراني: نه من اين كارت و خيلي دوست دارم بهش ادامه بده مهم نيست.


باور كنيد يا نه دونه دونه ي اين مكالمه ها رو در طي چند سال گذشته بارها و بارها از مردان و زناي زيادي كه پاي درد و دلشون نشستم شنيده ام.